Google+ Followers

Google+ Followers

21 Mayıs 2014 Çarşamba

Balkona çıkıyordun karşılaştığımızda 
Birileri bir şeyler anlatıyordu 
Sen gülüyordun 
Döndün ve beni gördün 
Gülümsemen düşmedi yüzünden, gördüm 
Baktın, gülümsüyordun 
Bana değil ama biliyorum, anlatılanaydı Tebessümün      
İçeri girdin devirdin yüzünü kucağına 
Tekrar çıktın 
Yıktın sert bakışlarını kalbime 
En dibine 
Dimdik yokuşlardan yuvarladın öfkeni
"Nereye?" 
Kelimelerimi yutkundum, soğurdum düşündüklerimi 
Dizelerimi getirdim sana, yakın olmaya 
Diyemedim                                           
Bakışların döküldü balkondan aşağı
Toplayamadım, ezildim
Gözlerinde gizliliğin çöktü boğazıma
Ruhuma, yüzüme, ayağıma, koluma
El salladım, el salladın
Siktir edilmişliğe uğurladın
Gittim
Şimdi kapkaranlık dapdar bir sokakta
Bir ev girişine oturdum
Sen iki adım ötemde
Ben bir arşın uzakta
Kelimeler dökülüyor gözlerimden
Seni gören kelimeler
Tutup öpüyorum
Mecnun'un Leyla'yı gören köpeği öptüğü gibi öpüyorum üzerime yıktığın bakışlarını  
Topluyorum, yapıştırıyorum
Kapkara bir sokakta oturuyorum
Yürümesem de engeller çarpıyor yüzüme
Ben sadece duruyorum

Işığım bir daha yanacak mı, bilmiyorum
Üşüyorum soğuk taş merdivende
Gidesim yok hiç, buralar benim artık
Işığına yakın sana uzak
Oturuyorum soğuk taş merdivende  
Kapkaranlık daracık bir sokakta
Sen köşeden dönünce oradasın biliyorum
Ama buralar farklı sokaklar, görüyorum
Olmayan köşelerden dönemiyorum
Ağlıyorum, ağlıyorum, ağlıyorum

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder